Home Weblog Overpeinzingen op de Pinksterochtend

Overpeinzingen op de Pinksterochtend


Klaas Carel Faber had mooi weer toen hij 72 jaar geleden zat opgesloten in Haarlem vanwege zijn nazi-sympathieën. De Duitsers vielen dat warme Pinksterweekeinde Nederland binnen en hij mocht met zijn NSB-vader een kleine week brommen in de Ripperda Kazerne omdat het leger bang was voor een aanval in de rug door een vijfde colonne. Daarna bromde 'Carel', zoals zijn roepnaam luidde, tussen mei 1945 en december 1952 in een cel voordat hij ontsnapte naar Duitsland. Daar wachtte nog een aantal jaren opsluiting in afwachting van een uitzetting of latere veroordeling naar Duits recht voor zijn oorlogsverleden, het medeplegen en medewerken aan zo'n 30 moorden. Is dat veel voor zijn daden? Ik vind van niet, zeker niet omdat hij geen spijt heeft betuigd. Afgelopen vrijdag zat ik bij de vice-president van het Landgericht Ingolstadt aan tafel. Binnen twee weken zou duidelijkheid komen over het Nederlandse verzoek middels een Europees Aanhoudingsbevel tot levenslange strafuitvoering in een Duitse cel. Na een halve eeuw gebakkelei zag het er positief uit. Er zou hoger beroep kunnen komen maar voor december was dat wel rond. Twee etages hoger sprak ik met de hoofdofficier van justitie. Bij het Ministerie van Justitie in München was bovendien een parallel moordonderzoek van start gegaan voor zijn aandeel bij de moord op Henk Gorter op 28 oktober 1944 in Westerbork. Een back up voor het geval er een kink in de kabel kwam. Klaas Carel Faber kon zich weer opmaken voor de cel na bijna zestig jaar vrijheid.

Deze ochtend vraag ik me af hoe lang hij de straf zou hebben volgehouden, iemand die zo hield van wandelen en gebakkopen als Carel? Een paar maanden, denk ik. Genoeg, want van mij mocht hij direct doodvallen op het moment dat de celdeur achter hem dichtklapte.

Toen ik gisterochtend onder een stralende Beierse hemel aanbelde bij zijn flat aan de Rossinistrasse deed zijn vrouw ditmaal niet angstvallig dat kleine kijkgaatje open maar de hele zwaar metalen deur. Ik kwam te laat, zei ze. Carel was overleden. Ik was er niet blij mee. Zo ontsnapt de gevreesde Gestapo-man opnieuw. Ditmaal niet via een kolenstortgat van de Bredase Koepelgevangenis maar via een urn. En de nabestaanden van zijn slachtoffers hebben andermaal het nakijken. De rechtsstaat bestaat blijkbaar niet als het aankomt op de bestraffing van oorlogsmisdadigers.

De foto nam ik enkele jaren geleden. Klaas Carel Faber en vrouw op weg naar de bakker.

 
Labels: oorlogsmisdaden

10 Reacties

  1. Jammer dat dit stuk onmens niet gecrepeerd is in een gevangenis onder SD- OMSTANDIGHEDEN!!! Opdat hij mag verrotten in de hel!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  2. Misschien dat de moordenaar van mijn oom hier boven zijn straf nog krijgt. Arnold, bedankt voor jouw inzet!
  3. De rechtsstaat bestaat blijkbaar niet als het aankomt op de bestraffing van oorlogsmisdadigers, schrijft Arnold Karskens. En Trouw, ontstaan als verzetskrant in de oorlog, meent in de krant van vandaag een "in memoriam Klaas Faber 1922-2012" te moeten publiceren. Welke Nederlander zou zich deze hufter willen herinneren? Hij heeft mijn oom doodgeschoten in de bossen van Exloo. In wat voor wereld leven we toch?
  4. Ena Breukelaar, de wereld waarin we leven? Dat is de wereld waarin de burgemeester van Vorden besluit dat er een rondje gelopen moet worden rond de graven van de gesneuvelde Duitsers. Wees dus maar blij dat die Faber daar niet ligt.
  5. Ach ja, kapitein Westerling mocht ook gewoon in zijn bed sterven, dus waarom Faber niet?
  6. Ach wat verwachten we in een land dat nog steeds vol zit van de landverraders, het fascisme beleeft zijn hoogij dagen en de nazi's zitten nu in Brussel. De oorlog is nooit gewonnen we zijn verraden en verkocht, slaven van het systeem en de corrupte bankiers. De beperkte nep vrijheid waarin we leven zal spoedig ook teneinde zijn en het volk dat zich alleen bezig houdt met brood en spelen zal ruw ontwaken in de nieuwe alles controlerende New World Order in George Orwell stijl. Zoek maar eens op internet hoe Albert Pike al jaren geleden de wereldoorlogen gepland heeft. De media is de grote propaganda machine van de elite die alles bij elkaar liegt. Als je als jounalist daar over durft te schrijven dan kan je je carriëre wel vergeten. Wat doen Beatrix, Pechthold en Rutte op de Bilderberg bijeenkomst, wat wordt daar beslist wat wij niet mogen weten ? Tijd om wakker te worden misschien ?
  7. Misschien handig om te weten wie het 'nieuws' bepalen: http://www.anarchiel.com/display/wie_bepalen_het_nieuws_in_nederland
  8. Vooraf even dit. Als "goede" Nederlanders mijn gewonde vader in 1943 niet hadden verborgen, zou ik deze reactie nooit hebben kunnen geven. Ik las in het DVHN de zinsnede "de laatste nog in vrijheid levende Nedernazi Klaas Carel Faber etc." Ik vroeg mij af welk een soort vrijheid dat was. Dat kan geen vrijheid zijn geweest zoals wij die hier kennen. Zijn flatje in Ingolstadt kon wel eens zijn privébajes zijn geweest. De man heeft zich al die jaren moeten verstoppen voor zijn omgeving. Lastige vragen van collega's bij Audi en/of buren waren taboe. Geen personeelsuitjes, geen kaartavonden met buren etc. Geen sociaal praatje met de bakker waar hij elke dag zijn Apfelstrudel haalde. En als hij met vakantie ging, vooral geen contact met de medekampeerders. Deze meedogenloze man moet ook iedere dag vaak gedacht hebben aan zijn verleden en hoe hij zou moeten reageren op "bezoek" van o.a. Arnold. Zijn ijzeren gestel heeft hem fysiek een lang leven geschonken; een "gemiddeld" mens zou door al dat "gespook" tussen de oren al lang het loodje hebben gelegd. Het bovenstaande is niet bedoeld uit medelijden; dat heb ik uiteraard totaal niet. Maar flierefluitend in Duitsland voortleven, daar kan geen sprake van zijn geweest. Zijn in Nederland wonende zoon uit zijn eerste huwelijk wilde helemaal niets met hem te maken hebben. Als het mijn vader was geweest zou ik hem waarschijnlijk éénmalig hebben opgezocht. Helaas kan hij niet meer worden opgesloten, maar in zijn privébajes in het Piusviertel zal hij zich verre van prettig hebben gevoeld.
  9. Naar aanleiding van jouw onderzoek naar de moord op Gerben Ypma en Tjalke van der Wal (Koudum) heb ik mensen gesproken die meer informatie zouden kunnen verschaffen. Mocht deze informatie nog waardevol zijn kun je contact opnemen.
  10. Ik heb met interesse het artikel over deze misdadiger faber gevolgd, maar het leeft nog steeds. bij interesse wil ik de heer faber wel een verhaal doen toekomen

Plaats een reactie



Klik voor een nieuw plaatje

Nieuwsbrief







Laatste artikelen