Home Weblog LegerBlunders

LegerBlunders

 

Slechte inlichtingen, gebrekkige communicatie en vooral domme commandanten. Militaire blunders zijn van alle tijden. Het ministerie van Defensie oefent zware druk uit op politiek en media om te zwijgen over de toedracht van de mislukte reddingsoperatie met de marinehelikopter bij de Libische kuststad Sirte. Zogenaamd om de levens van de drie bemanningsleden niet in gevaar te brengen. De werkelijke reden is om ernstige tactische fouten te verhullen. Zo werd bij de evacuatie van twee burgers, vorige week zondag, de landingsplaats verkeerd gekozen. Aan het strand, dus voor iedereen zichtbaar. En in de buurt van Libische strijders loyaal aan Gaddafi. Die zagen en hoorden het lawaaierige Lynx-toestel al van ver komen en konden er naar toe racen. Juiste inlichtingen waar te landen waren er niet. Niet via satellietbeelden, niet door een betrouwbare bron te plaatse.  Verder werd slechts één helikopter ingezet. Terwijl bij missies in oorlogssituaties altijd in duo wordt gevlogen. Want: een vliegmachine kan kapot gaan en dan is redding nabij. Een ander voordeel is als één landt, de tweede er boven cirkelt als beveiliging. De militair eindverantwoordelijke Commandant der Strijdkrachten Peter van Uhm en de politiek eindverantwoordelijke Defensieminister Hans Hillen hebben heel wat uit te leggen over deze omissie. Maar nieuw is het niet. De Nederlandse strijdkrachten, trouwens elk leger, kennen een lange geschiedenis van blunders. Aan een kant logisch want shit happens in war, maar toch. Miscommunicatie en het niet volgen van de procedures veroorzaakten de dood van marechaussee-wachtmeester Jeroen Severs in de nacht van 14 op 15 augustus 2004 in Irak. Nederlandse militairen van de Stabilisation Force Iraq verwondden enkele dagen eerder een burger in Ar Rumaythah. Woeste inwoners verboden daarop het Nederlandse leger toegang tot de stad maar dat was niet doorgegeven door de legerleiding en Severs reed regelrecht in een hinderlaag.

Ook op grotere schaal is er soms sprake van onkunde. Zo hanteerde het leger onder leiding van oud-Commandant der Strijdkrachten Dick Berlijn, bij het begin de vierjarige missie in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan de verkeerde strategie, de smile and wave: de tegenstander, de taliban, werd niet aangevallen. Daardoor slonk het vertrouwen bij de bevolking in de Nederlanders razendsnel en bezetten de Opposing Militant Forces grote gebieden in de districten Chora en Deh Rawod. Alleen met veel geweld konden die worden heroverd, waarbij de militairen Wesley Schol en Aldert Poortema op 12 januari 2008 door gebrekkige communicatie door eigen vuur omkwamen. Daarnaast vielen er honderden burgerdoden. Wat weer een tegenreactie tot gevolg had dat zo'n tien Nederlandse militairen het slachtoffer werden van bermbommen.

De ernstigste fout met de grootste gevolgen was het drama van Bosnische enclave Srebrenica in juli 1995. Als onderdeel van Veiligheidsmacht van de Verenigde Naties UNPROFOR had Nederland de morele plicht de bevolking te beschermen tegen oprukkende Serviërs. Een onduidelijk mandaat, gebrekkige militaire inlichtingen en politiek geblunder in Den Haag resulteerden in een overhaaste terugtrekking en de dood van soldaat Raviv Renssen op 8 juli, die belaagd werd door locals die zich in de steek gelaten voelden. De dagen erna vermoorden de Serven zo'n 7.000 moslimmannen. De fouten werden pas jaren later, in 2002, toegegeven, waarop het kabinet Kok aftrad.

Of er politieke koppen zullen rollen na de evaluatie van de arrestatie van de drie marinemensen in Libië is afhankelijk van hun lot. Dat er fouten zijn gemaakt is zeker, alleen duurt het toegeven tijd leert de vaderlandse  geschiedenis. Zo lekte ooit door geklunkel het strijdplan uit van de stormloop op Roermond in april 1568 waardoor de Spanjaarden van Hertog van Alva tussen de 1200 en 2000 Geuzen in de pan konden hakken. Die kolossale blunder, die het begin van de Tachtigjarige oorlog markeert, heeft nimmer de geschiedenisboekjes gehaald.

Het verhaal Legerblunders zijn van alle tijden staat in De Pers.

De foto nam ik in Irak in 2003 bij een Nederlands checkpoint in de provincie al Muthanna. Zes burgers kwamen om door fouten. De marinier op de foto heeft daar overigens niks mee uitstaande.  

 
Labels: defensie

3 Reacties

  1. Als advocaat met een stevige militaire praktijk kan ik u zeggen dat u volledig de plank mis slaat. Immers, nergens is uw conclusie, dat het ministerie van Defensie zware druk op politiek en media uitoefent om ernstige tactische fouten te verhullen, gebaseerd op concrete feiten. U gaat volledig voorbij aan het feit dat de ministeries van Defensie en Buitenlandse zaken alles in het werk stellen om toch vooral de drie gevangen militairen naar Nederland terug te halen. Terughoudendheid past dan. Maar u richt uw pijlen, wederom, op Defensie. Op zich is dat niet vreemd, want heeft u zich eerder wel eens positief over Defensie uitgelaten? Als u als "oorlogsverslaggever" serieus wenst te worden genomen dient u juist te schrijven over alles wat ondanks alle planningen mis kan gaan in "the fog of war". Zie bijv. deuitspraak van het Hof Arnhem inzake de klacht van de ouders Poortema en Schol tegen de betrokken commandanten. Het Hof zegtdat complexe militaire operaties binnen die bijzondere context dienen te worden beoordeeld. Echter, u spreekt van onkunde. Naar mijn mening lijkt het erop dat u onder een bepaalde kapstok toch vooral uw meningen en overtuigingen wenst over te brengen. En dan vooral uw wantrouwen naar alles wat militair is. Dat neigt wat mij betreft eerder naar een vorm van demagogisch activisme dan serieuze verslaggeving en onderzoeksjournalistiek. Twee voorbeelden: waarom zit u tijdens de rechtszaak tegen Marco Kroon met een Afghaanse tulband op uw hoofd in de zittingszaal? En waarom vond u het nodig om enkele uren na het tragische overlijden van zijn zoon in NOVA te roepen dat de CDS generaal Van Uhm vooral zou moeten opstappen? Keer op keer lijkt uw streven te zijn uw publiek naar een bepaalde conclusie te leiden. Zo ook met dit artikel. Maar dat is slechts mijn mening. Ik ben benieuwd of deze reactie geplaatst zal worden. Zo ja, dan daag ik u verder uit om de handschoen op te pakken en met steekhoudende argumenten mijn mening te weerleggen.
  2. (dit is een niet waargebeurd bericht wat waar had kunnen zijn) Van onze speciale verslaggever De bekende oorlogsreporter Karskens is met een team collega-reporters gisteren om het leven gekomen bij een zware beschieting tussen rebellen en Khadaffi-getrouwen in de buurt van het naaktstrand bij Misrati. Karskens, geroemd en gevreesd om zijn messcherpe reportages, was tegen adviezen van de Nederlandse ambassade met enige lokaal geworven medewerkers naar het oorlogsgebied afgereisd. Nadat herhaaldelijk noodoproepen waren gehoord van Karskens, die ter plaatse werd ingesloten door belligerenten en geen uitweg meer zag, werd de hoogste staat van paraatheid ingesteld op het Nederlandse fregat HMS 'Tu te trompes'. Kapitein der mariniers Marco Chroom heeft daarbij aan het commando van een speciaal search-and-rescue team van de Marine een poging gewaagd om Karskens en zijn team te evacueren. Echter door gebrek aan inlichtingen en onzekerheid over een veilige landingsplaats heeft minister van Defensie Hillis (oud-legionair en genoemd in het liquidatieproces) besloten de inmiddels opgestegen helikopter, een 'Links' persoonlijk terug te roepen. Kapitein Chroom: 'Een blunder eerste klas. Terug in Nederland ga ik me helemaal kaal scheren uit protest.' Op de radio waren nog lange tijd schotenwisselingen te horen gepaard met hulpgeroep van Karskens, die toch als lid van een verzetsfamilie voor geen kleintje vervaard was. Het Korps Mariniers werd nog kort geconsulteerd om door een scherpschutter een genadeschot te laten geven, maar Eric O. bleek op vakantie. Toch spreekt minister Hillis van een succes: 'Wij hebben een helikopter kunnen redden. We hadden er niet aan moeten denken wanneer zulk oud materiaal in de handen van die Mad Dog Ghadaffi was gevallen. Wat hadden die Arabieren daar wel niet van m oeten denken. Hebben we niets beters in huis?' Volgens een woordvoerder van Defensie wil de Krijgsmacht één procent van het helikopterbudget spenderen om een gepast monument voor de omgekomen Karskens te financieren.
  3. Beste Michael, Een wat late reactie. Maar dan toch. Wat ik wil zeggen is het volgende: Iedereen die in tijden van oorlog een helikopter laat landen naast een haven en tegenover een paleis van de sterkste man van het land is niet goed snik. Dat heet onkunde. Waarom het wel is gedaan is me een raadsel.

Plaats een reactie



Klik voor een nieuw plaatje

Nieuwsbrief







Laatste artikelen